یه سری درد های کلی و جود داره که همش بهانه است.

یه سری درد دل وجود داره که همش به دنبال بهانه است

تا یه جوری خودشو نشون بده .

تا اشک پنهانشو نشون بده.

ما انسان ها چی هستیم.

تو توی خواننده ی این پست خودتو میشناسی

می دونی کی هستی که داری این رو  می خونی یا نه

فقط برای جذب نظر های زیاد وبلاگت می یای اینجا.

    ما چه طوری نفس میکشیم

       چه طور می خوابیم.

انسان و بشر چی هستن.

همه چی زیر سوال اکر چیزی شنیدی یا فهمیدی تا وقتی 

اون موضوع به ثبت نرسیده  

تو ذهنت و تو قانون طبیعت اون رو رد نکن.

چون همه چیز حقیقت داره.

حقیقتی که هیچ کسی نمی خواد اون رو بپذیره.

چیزی که فرای دنیای واقعیه .

انسان ها خارقالعاده هستن.

و خودشون نمی دونن.

اه.... خدایا انزژی مثبت به اثبات رسیده اما

معدود آدمی اون رو درک کرده.

 از دست دادن یه عزیز یعنی یه درد عجیب که نمیشه هیچ جوری جاشو پر کرد.

با سر کرم کردن خودت با بی خیالی با هیچی .

جز باوری که هیچ وقت نبوده.