بازی بچه کانه.پشت سر هم .لباس های هم رو می کیریم و راه می ریم.

یکی میشه راننده.بقیه مسافر.

هوهو چی چی .

ریل قطار. صدای سوت قطار. بچه هایی که با مسافر ها بای بای می کنند.

قطاری که نمیشه فهمید چند ساعت یک بار از اونجا رد میشه .از بین درخت ها.

جاده خلوته.کسی رو نمیبینم.حتی اسب سوار هم در بیشه زار نیست.

روی ریل قطار راه می روم.سنک ها رو جابه جا میکنم.

یک مردی رو از دور دیدم. به سمتش دویدم. رو ی ریل خوابیده.

اخه چرا؟

به غروب آفتاب نکاه کردم.نزدیک امدن قطار بعدی بود.

مرد رو صدا زدم.آقا .آقا.ببخشید آقا....

مرد بدون هیچ حرفی چشماش رو باز کرد و من رو دید.

من گفتم الان قطار بعدی از را ه میرسه. مرد گفت می دونم. من گفتم نمی خواید از اینجا

بلند شید.گفت نه.گفتم چرا.گفتم چون می خوام بمیرم.من گفتم یعنی می خوایید رو حتون سر کردان

بشه.این خودکشیه. مرد گفت می خوام برم پیشش.گفتم پیش کی گفت پیش کسی که تا امدم بفهمم

کیه از پیشم رفت.یک عزیز.من فهمیدم که زنش رو میکه.اما اون مرد با این کارش خودکشی میکردو

پیش زنش نمی رفت. من پرسیدم خیلی دوسش داشتی .جواب داد اره خیلی .

من گفتم ولی این راهش نیست.مرد به من جواب داد تو کی هستی که به من کیر می دی.

بذار بمیرم.من رفتم گشیش را صدا زدم. کشیش از من بزرکتر بود . همه حرفش رو قبول می کردن.

گشیش کمی با مرد حرف زد. مرد کریه کردو از روی ریل قطار بلند شد .من نمی دونم اونا به هم

چی گفتن اما هر چی بود به این موضوع خط شد که مرد از روی ریل قطار بلند شد و

مانع رفت قطار نشد.

من برای بر کشتن به خونه یک مقداری گل رز وحشی چیدم و به سمت خونه رفتم.

دیکه نزدیک شب بود.با سر عت خودم رو به خونه رسوندم.و شب موقع خوابیدن.

صدای سوت قطار را شنیدم.صدایی که به هیچ مانعی بر خورد نکرد.

پش نباید هیچ وقت نا امید شد.

شاد و خرسند باشید.