فردای من
|
ابرها ماه را دوره می کنند ماه در میان ابرها مهف می شود چشم ها بر آسمان ها دوخته می شود نفس ها درون سینه حبس می شود. دست ها بر دعا، به سوی آسمان بلند می شود. صدای غرش ابر ها به پا می خیزد قطره ای آرام به زمین می چگد و زمین را به لرزه در می آورد. قطره با خاک یکسان می شود. دو قطره سه قطره وناکاه، بارانی بر چه عظمتی براین سر زمین می بارد و آن را شاداب می کند. و تاریکی را می شورد و دوباره زندگی را به این جهان می بخشد.
زندگی زیباست همچون بهار زندگی شیرین است همچون بوی بهار زندگی را باید معنا کرد از ته قلب با تما م وجود. آن را باید باور داشت تا به حقیقتش برسی کافیست آن را درک کنی تا به دانی آن چیست تا قدرش را خوب بدانی
|
About
سعادت بودن با آدم ها
Home
|
